Κύριο Μενού:

Theodoridis Ir. Theodoros -- Pharmacy

Αναζήτηση

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πληροφορίες Προϊόντων

Πληροφορίες



Βιολογικός Κρόκος

Ο Κρόκος ο ήμερος (Crocus sativus L.) είναι ενα από τα πιο σπάνια φαρμακευτικά φυτά. Τα αποξηραμένα στίγματα του λουλουδιού αποτελούν τον πολύτιμο κρόκο ή σαφράν ή ζαφορά ή σαφράνι.Εδώ και τριακόσια χρόνια ο Κρόκος Κοζάνης καλλιεργείται και αναπτύσσεται αποκλειστικά στο Ν. Κοζάνης. Ξεχωρίζει για την άριστη ποιότητα του, που τον κατατάσσει στην πρώτη κατηγορία κρόκου βιολογικής καλλιέργειας στον κόσμο.Διατίθεται σε δύο μορφές, νηματίδια και σκόνη, σε ειδικές συσκευασίες.
Οι θεραπευτικές του ιδιότητες είναι γνωστές από την αρχαιότητα, όπως αναφέρεται σε αιγυπτιακό πάπυρο που χρονολογείται από το 1550 π.Χ., ενώ αποτελούσε απαραίτητο συστατικό στα ιατρικά παρασκευάσματα του Ιπποκράτη, του Διοσκουρίδη και του Γαληνού, οι οποίοι τον συνιστούσαν ως παυσίπονο, αντιπυρετικό, υπνωτικό, εμμηναγωγό, επουλωτικό. Μεγάλο είναι το ενδιαφέρον και της σύγχρονης ιατρικής για τον κρόκο. Η σχετική έρευνα είναι συνεχής και πολύπλευρη. Από τα μέχρι τώρα αποτελέσματα διαπιστώθηκε με βεβαιότητα ότι ο κρόκος ασκεί: Κύριες Δράσεις: Αντιθρομβωτικό: Το εκχύλισμα στιγμάτων κρόκου, προκαλεί αναστολή της συγκόλλησης των αιμοπεταλίων. Παράλληλα, διαπιστώθηκε και η αντιπηκτική δράση τουΤονωτικόΒοηθά στη μείωση της χοληστερίνης, στην πέψη, σε κρίσεις άσθματος, στη ναυτία, στο πρήξιμο της νεογιλής οδοντοφυΐας, είναι εμμηναγωγό, αντιπυρετικό και δυναμωτικόΑντιοξειδωτική δράση: Η δράση αυτή θεωρείται σήμερα ιδιαίτερα επωφελής για τον οργανισμό από πολλές πλευρέςΑντιθρομβωτική δράσηΒελτιώνει την εγκεφαλική λειτουργία και ιδιαίτερα τη μνήμη (στην Ιαπωνία κυκλοφορεί ήδη επίσημα σχετικό σκεύασμα)Ανακουφίζει από τις ενοχλήσεις κατά την οδοντοφυΐα (σχετικό σκεύασμα κυκλοφορεί στην Ευρώπη). Μέχρι στιγμής, η in vitro μελέτη της βιολογικής δραστικότητας των φυσικών υδατοδιαλυτών καροτενοειδών του κρόκου έδειξε ότι αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό και ταυτόχρονα διαφοροποιούν τα ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα των σειρών Κ562 και Ηί-60 (λευχαιμικά κύτταρα) Ο κρόκος περιέχει τα καροτενοειδή κροκίνες και κροκετίνη, υπεύθυνα για το χρώμα των στιγμάτων. Τα στίγματα περιέχουν επίσης αρωματικό αιθέριο έλαιο, με κύριο συστατικό τη σαφρανάλη. Αλλο συστατικό είναι η πικρο-κροκίνη, υπεύθυνη για την ιδιαίτερη του γεύση.

Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από το : http://www.kozani.gr/krokos/futo.htm


Βασιλικός Πολτός

Είναι η φυσική παχύρρευστη, βιολογική ουσία που παράγουν οι νεαρές εργάτριες μέλισσες και χρησιμεύει για την αποκλειστική διατροφή της βασίλισσας. Η γεύση του είναι υπόξινη, ελαφρά καυστική και το χρώμα του υποκίτρινο.Ένας μέσος όρος των συστατικών του βασιλικού πολτού είναι: υγρασία 67% - πρωτεΐνες 15,5% - σάκχαρα 12,5% - λιπαρές ουσίες 4% -τέφρα 1%.
Αυτό όμως που δίνει τις εκπληκτικές ιδιότητες στο βασιλικό πολτό είναι η αφθονία σε βιταμίνες. Συγκεκριμένα σε κάθε 1 γραμμάριο περιέχονται Β1 θειαμίνη 3,9 mg - Β2 ριβοφλαβίνη 26,5 mg - Β3 νιασίνη 84 mg - Β5 παντοθενικό οξύ 186 mg - Β6 πυριδοξίνη 2,4 mg - Β7 ινοσιτόλη 100 mg - B8 βιοτίνη 1,7 mg - B9 φολικό οξύ 0,2 mg. Επίσης σε διάφορες αναλογίες Β12 και C. Αμινοξέα 30 ειδών. Μεταλλικά άλατα: νάτριο, μαγγάνιο, σίδηρο, χρώμιο, κάλλιο, νικέλιο. Επίσης, 3% άγνωστους βιοκαταλύτες. Έχει αποδειχθεί ότι είναι η πλουσιότερη υγιεινή τροφή της φύσης. Επιδρά θετικά στο μεταβολισμό, στην ανάπτυξη και τη μακροζωία. Με την ανανέωση των κυττάρων αναζωογονεί καταβεβλημένους, ταλαιπωρημένους και ηλικιωμένους οργανισμούς. Αυξάνει τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις, τονώνει τη μνήμη, την αντοχή, την γονιμότητα και τη σεξουαλική απόδοση.Ο βασιλικός πολτός ρυθμίζει και εξισορροπεί τις λειτουργίες του οργανισμού, οξυγονώνει τα κύτταρα και αυξάνει την φυσική αντίσταση στις εξωτερικές προσβολές αλλά και στις εσωτερικές ανωμαλίες. Πιο συγκεκριμένα: αρτηριοσκλήρωση, αρθρίτιδα, αιμορροΐδες, δερματικά, σάκχαρο, καθυστέρηση ανάπτυξης, ουρολοιμώξεις, πίεση, δυσκοιλιότητα, στομαχικές διαταραχές, νευρασθένειες, αϋπνίες, κλιμακτήριο, ατονία, άγχος, στρες, κατάθλιψη. Δοσολογία / Αποθήκευση: Ένα κουταλάκι το πρωί νηστικός κάτω από τη γλώσσα μέχρι να διαλυθεί. Παιδιά μισό κουταλάκι, αθλητές και ασθενείς έως και δύο. Απαραίτητος χρόνος χρήσης 3 μήνες ετησίως. Ο βασιλικός πολτός είναι φυσικό προϊόν απόλυτα αβλαβές, δεν προκαλεί παρενέργειες και εθισμό. Η ισχύς του βασιλικού πολτού εξαρτάται από τη φρεσκάδα του. Συντηρείται σε 5ο C (οικιακό ψυγείο) έως 6 μήνες, αλλοιώνεται από τον αέρα το φως και τα μεταλλικά σκεύη.

Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από το : http://www.bionews.gr/bionews/002/basilikospoltos.htm



Υδατοδιαλυτές Βιταμίνες

  • Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): Περιέχεται κυρίως στη βύνη, στο γάλα και στα δημητριακά. Συμμετέχει ως συνένζυμο στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Είναι απαραίτητη για τη σύνθεση της ουσίας "ακετυλοχολίνη", της οποίας η έλλειψη συνδέεται με νευρολογικές διαταραχές. Η μακροχρόνια έλλειψη της βιταμίνης Β1 προκαλεί τη νόσο beri-beri, που χαρακτηρίζεται από περιφερειακή νευρίτιδα, οιδήματα και καρδιακή ανεπάρκεια.
  • Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): Συμμετέχει στις οξειδωτικές αντιδράσεις του κυττάρου. Περιέχεται κυρίως στα πράσινα λαχανικά, το γάλα και το αβγό. Η έλλειψή της εκδηλώνεται με φωτοφοβία, δακρύρροια, γλωσσίτιδα, γωνιακή χειλίτιδα, σμηγματορροϊκή δερματίτιδα κ.ά.
  • Νιασίνη: Βρίσκεται κυρίως στο γάλα, το κρέας και τα πράσινα λαχανικά. Σε περιπτώσεις αβιταμίνωσης εμφανίζεται πελάγρα, η οποία εκδηλώνεται με φωτοευαίσθητο ερύθημα στο πρόσωπο και τα ακάλυπτα μέρη των άκρων, διάρροια, στοματίτιδα, γλωσσίτιδα, κατάθλιψη, αϋπνία και παραλήρημα.
  • Βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη). Βρίσκεται κυρίως στο γάλα, το κρέας και τα δημητριακά. Αποτελεί συστατικό των συνενζύμων τα οποία συμμετέχουν στο μεταβολισμό των αμινοξέων. Η ανεπάρκειά της προκαλεί στα νεογνά και τα βρέφη ανησυχία, σπασμούς και υπόχρωμη αναιμία, ενώ σε ενήλικους ασθενείς, κατά τη διάρκεια θεραπείας με ισονιαζίδη, περιφερειακή νευρίτιδα. Πρόσφατα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπεροξαλουρίας, με πολύ καλά αποτελέσματα.
  • Βιταμίνη Β12 (κυανοκοβαλαμίνη). Περιέχεται αποκλειστικά στις ζωικές τροφές. Μετέχει στη σύνθεση των πρωτεϊνών του πυρήνα των κυττάρων. Η αβιταμίνωση Β12 εκδηλώνεται με μεγαλοβλαστική αναιμία και νευρολογική συνδρομή.
  • Φυλλικό οξύ. Περιέχεται στα μη αποφλοιωμένα δημητριακά, στις ζωικές τροφές και στο μητρικό και αγελαδινό γάλα. Το γάλα της κατσίκας στερείται φυλλικού οξέος και γι' αυτό η αποκλειστική διατροφή βρεφών με γάλα κατσίκας προκαλεί αβιταμίνωση από φυλλικό οξύ. Το φυλλικό οξύ μετέχει στη διαδικασία ωρίμανσης και πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Η ανεπάρκεια του φυλλικού οξέος προκαλεί μεγαλοβλαστική αναιμία, που συνοδεύεται από πυρετό, γαστρεντερικές διατραχές και αύξηση των ορίων του ήπατος και του σπλήνα.
  • Βιοτίνη (Βιταμίνη Η). Συντίθεται από την εντερική χλωρίδα και περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα στη ζύμη, στα αβγά και στο γάλα της αγελάδας.
  • Βιταμίνη C. Η βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ) συμμετέχει σε πολλά ενζυμικά συστήματα και είναι απόλυτα απαραίτητη για το σχηματισμό και τη διατήρηση του κολλαγόνου. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C είναι τα φρούτα, τα λαχανικά και κυρίως ο χυμός του λεμονιού και του πορτοκαλιού. Καταστρέφεται με το βρασμό. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με όλα τα άλλα θηλαστικά, δεν συνθέτει βιταμίνη C. Η έλλειψη της βιταμίνης C προκαλεί σκορβούτο, που εμφανίζεται κλινικά με ανησυχία, πετεχιώδες εξάνθημα, υπερτροφία και αιμορραγία των ούλων και υποπεριοστικές αιμορραγίες, κυρίως των κάτω άκρων, που εκδηλώνονται με έντονο πόνο κατά την κίνηση. Οι αιμορραγίες αυτές, οι οποίες αποτελούν το κύριο χαρακτηριστικό της νόσου, οφείλονται στην αδυναμία παραγωγής και διατήρησης του κολλαγόνου του τοιχώματος των τριχοειδών. Η διάγνωση γίνεται από το ιστορικό της διατροφής, την κλινική εικόνα (αιμορραγίες, οστικά άλγη) και τον προσδιορισμό του ασκορβικού οξέος στο αίμα. Η ημερήσια χορήγηση 100-200 mg ασκορβικού οξέος αρκεί για τη γρήγορη υποχώρηση των συμπτωμάτων.


Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από : http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=32789

Λιποδιαλυτές Βιταμίνες

  • Βιταμίνη Α: Η Βιταμίνη Α αποθηκεύεται στο συκώτι. Προβιταμίνες της βιταμίνης Α είναι οι καρωτίνες α, β, γ και η κυπτοξανθίνη. Η βιταμίνη Α περιέχεται στο γάλα, το βούτυρο, τον κρόκο του αβγού, τα καρότα και τα άλλα λαχανικά. Μετέχει στο σχηματισμό ουσιών που είναι απαραίτητες για την όραση στο ημίφως, καθώς και στην οστέωση και την οδοντοφυΐα. Η αβιταμίνωση Α είναι δυνατόν να προκληθεί από ανεπαρκή πρόσληψη βιταμίνης D, καθώς και από τη μη κατανάλωση τροφών που περιέχουν μεγάλη ποσότητα ασβεστίου, όπως το γάλα και τα προϊόντα του.
  • Βιταμίνη Ε: Κύρια πηγή της βιταμίνης Ε είναι τα φυτικά λίπη. Οι ημερήσιες ανάγκες για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστές με ακρίβεια. Σε βρέφη μικρού βάρους γέννησης έχει περιγραφεί αιμολυτική αναιμία, που αναστέλλεται με τη χορήγηση βιταμίνης Ε. Τελευταία χρησιμοποιείται για την πρόληψη της νόσου οπισθοφακικής ινοπλασίας των προώρων, καθώς και για την πρόληψη εγκεφαλικών αιμορραγιών σε πρόωρα με πολύ μικρό βάρος γέννησης. Η βιταμίνη Ε προστατεύει τους πνεύμονες.
  • Βιταμίνη Κ: Υπάρχουν δύο είδη βιταμίνης Κ : η Κ1, η οποία βρίσκεται κυρίως στα πράσινα λαχανικά, και η Κ2, η οποία συντίθεται από την εντερική χλωρίδα. Σε περιπτώσεις σοβαρής έλλειψης βιταμίνης Κ, εκδηλώνονται αιμορραγίες σε διάφορα ενδοκοιλιακά όργανα, στον εγκέφαλο κ.ά. Ανεπάρκεια της βιταμίνης Κ μπορεί επίσης να αναπτυχθεί μετά τη νεογνική ηλικία σε περιπτώσεις κακής απορρόφησης του λίπους, όπως στον αποφρακτικό ίκτερο, καθώς και σε περιπτώσεις καταστροφής της εντερικής χλωρίδας, που μπορεί να συμβεί έπειτα από παρατεταμένη χρήση αντιβιοτικών.

Ιχνοστοιχεία

Ο ρόλος των ιχνοστοιχείων στη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για ανόργανα στοιχεία, των οποίων η παρουσία σε ελάχιστο ποσό είναι απαραίτητη. Τα στοιχεία αυτά είναι ο ψευδάργυρος, ο χαλκός, ο μόλυβδος, το κάδμιο, το χρώμιο, το κοβάλτιο, το νικέλιο κ.ά. Από αυτά τα σημαντικότερα είναι ο ψευδάργυρος και ο χαλκός, αφού η έλλειψή τους προκαλεί ορισμένες παθολογικές καταστάσεις. Η βιολογική σημασία του ψευδαργύρου γίνεται φανερή από το γεγονός ότι η παρουσία του είναι απαραίτητη για την κανονική λειτουργία 40 περίπου ενζύμων, πολλά από τα οποία συμμετέχουν στο μεταβολισμό των νουκλεϊνικών οξέων και τη σύνθεση των πρωτεϊνών. Η έλλειψη ψευδαργύρου στα βρέφη προκαλεί ανορεξία και στα μεγαλύτερα παιδιά αλλοτριοφαγία (pica) και καθυστέρηση στην εμφάνιση της ήβης. Ο χαλκός είναι απαραίτητος για τη λειτουρ-γία των οξειδωτικών ενζύμων, την απορρόφηση του σιδήρου, την παραγωγή των ερυθρών αι-μοσφαιρίων και τη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης. Η έλλειψή του είναι δυνατόν να προκαλέσει υπόχρωμη αναιμία, που δεν βελτιώνεται με τη χορήγηση σιδήρου, ουδετεροπενία και οστεοπόρωση.

Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από το : http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=32789

Ανόργανα στοιχεία
Τα ανόργανα στοιχεία είναι απαραίτητα για τη δομή νέων ιστών και συμμετέχουν σε όλες τις ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού (νευρική διέγερση, μυϊκή συστολή, λειτουργία ενζύμων κ.ά.).

  • Ασβέστιο: Τροφές πλούσιες σε ασβέστιο είναι το γάλα και τα προϊόντα του, καθώς και τα πράσινα λαχανικά. Οι ανάγκες σε ασβέστιο κατά τη βρεφική και την παιδική ηλικία είναι μεγάλες, σε σχέση με το βάρος του σώματος, λόγω της γρήγορης σκελετικής αύξησης. Η απορρόφηση του ασβεστίου από το λεπτό έντερο προάγεται με τη δράση της βιταμίνης D, την παρουσία λακτόζης, καθώς και τη σχέση ασβεστίου και φωσφόρου. Καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου επιτυγχάνεται όταν η σχέση ασβεστίου/φωσφόρου στις τροφές είναι 2:1. Το ασβέστιο εκτός από την οστέωση (δόμηση των οστών) συμμετέχει και στη ρύθμιση της νευρικής διεγερσιμότητας, την καρδιακή λειτουργία και την πήξη του αίματος.
  • Φωσφόρος. Τροφές πλούσιες σε φωσφόρο είναι το γάλα, το τυρί, το κρέας, ο κρόκος του αβγού και τα λαχανικά. Στην απορρόφηση του φωσφόρου από το έντερο και την ομοιόστασή του συμμετέχουν η βιταμίνη D και η παραθορμόνη. Η πυκνότητα του φωσφόρου στο αίμα, κατά την παιδική ηλικία, κυμαίνεται μεταξύ 4-5,5mg/dl. Ο φωσφόρος εκτός από τη συμμετοχή του δόμηση των οστών, αποτελεί συστατικό των κυττάρων του οργανισμού, συμμετέχει στη διατήρηση της οξεοβασικής ισορροπίας, στη διαβίβαση των νευρικών ερεθισμάτων, καθώς και στο μεταβολισμό των λευκωμάτων, των λιπών και των υδατανθράκων.
  • Σίδηρος. Οι ανάγκες κυρίως των βρεφών σε σίδηρο συνήθως δεν καλύπτονται με τη συνήθη διατροφή, με αποτέλεσμα σημαντικός αριθμός βρεφών να εμφανίζει σιδηροπενική αναιμία. Τροφές πλούσιες σε σίδηρο είναι, το κρέας, ο κρόκος του αβγού, τα όσπρια, τα πράσινα λαχανικά, τα καρύδια κ.ά.
  • Από τα υπόλοιπα ανόργανα στοιχεία, το κάλιο μετέχει στη μυϊκή, νευρική και καρδιακή λειτουργία, περιέχεται σε όλες σχεδόν τις τροφές, ενώ οι ημερήσιες ανάγκες υπολογίζονται σε 1,5mgEq/kg. Το νάτριο συμμετέχει στη διατήρηση της ωσμωτικής πίεσης, στη ρύθμιση της οξεοβασικής ισορροπίας και στη διεγερσιμότητα των μυών και των νεύρων. Περιέχεται, εκτός από το επιτραπέζιο αλάτι, στο γάλα, στα πράσινα φύλλα των λαχανικών, στο αβγό κ.ά. Οι ημερήσιες ανάγκες σε νάτριο υπολογίζονται σε 2mEq/kg.


Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από το : http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=32789

Πρωτεΐνες
Οι πρωτεΐνες ανευρίσκονται σε όλους τους ζώντες ιστούς και ο ρόλος τους συνίσταται κύρια στην ανάπτυξη των ιστών και την αποκατάσταση των ιστικών βλαβών. Δομικά μοιάζουν με τους υδατάνθρακες καθώς κάθε μόριο τους σχηματίζεται κυρίως από άτομα άνθρακα, οξυγόνου και υδρογόνου. Η κύρια διαφορά τους είναι ότι περιέχουν και άτομα αζώτου, θείου, φωσφόρου και σιδήρου.Οι βασικές τους δομικές μονάδες είναι τα αμινοξέα. Αυτά συνδέονται μεταξύ τους με πεπτιδικούς δεσμούς και ανάλογα με το είδος τους σχηματίζουν διάφορα πολυπεπτίδια, τις πρωτεΐνες. Τα αμινοξέα είναι είκοσι, όμως ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται απαραίτητα τα 9 από αυτά, αφού δεν μπορεί να τα συνθέσει. Αυτά καλούνται απαραίτητα αμινοξέα και είναι η ιστιδίνη, η λευκίνη, η ισολευκίνη, η λυσίνη, η μεθειονίνη, η φαινυλαλανίνη, η θρεονίνη, η τρυπτοφάνη και η βαλίνη. Τα υπόλοιπα αμινοξέα μπορούν να παρασκευασθούν στον ανθρώπινο οργανισμό και καλούνται μη απαραίτητα αμινοξέα.Πηγές υψηλής ποιότητας (περιέχουν όλο το φάσμα των απαραίτητων αμινοξέων) πρωτεϊνών είναι τα αυγά, το γάλα, το κρέας, το ψάρι και τα πουλερικά. Επιμέρους τροφικές πηγές πρωτεϊνών μέσης ποιότητας είναι η σόγια, τα γαλακτοκομικά, το ρύζι, τα δημητριακά, τα όσπρια, το ψωμί, η πατάτα κ.α. Αυτές οι πηγές με κατάλληλους συνδυασμούς μπορούν να αποδώσουν πρωτεΐνη υψηλής ποιότητας. Παραδείγματα τέτοιων συνδυασμών είναι τα φασόλια με το ρύζι, ο αρακάς με το καλαμπόκι, το ψωμί με τις φακές, οι πατάτες με το γάλα, τα δημητριακά με το γάλα κ.α.Η συνιστώμενη πρόσληψη για ενήλικες είναι 1 γραμμάριο πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους ημερησίως (1γρ/kg). Η μεγαλύτερη κατανάλωση δεν φαίνεται να έχει κανένα θετικό αποτέλεσμα ακόμα και σε αθλητές. Μεγαλύτερες ποσότητες μπορεί να χρειαστούν μόνο σε άτομα που ασχολούνται με αθλήματα δύναμης και επιβάρυνσης σε επίπεδο πρωταθλητισμού ή αυτά που ασκούνται πού έντονα. Έτσι οι επιπλέον ποσότητες πρωτεΐνης απαμινόνωνται, μετατρέπονται σε λίπος και αποθηκεύονται για μελλοντική παραγωγή ενέργειας. Ακόμα θα πρέπει να προσθέσουμε ότι η αυξημένη κατανάλωση πρωτεΐνης μπορεί να επιβαρύνει την λειτουργία των νεφρών και του ήπατος.

Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από το : http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=598

Δείτε περισσότερες πληροφορίες κάνοντας "κλικ" στην εικόνα:

Αρχική | Τοποθεσία | Πληροφορίες | Προϊόντα | Links | Επικοινωνία | Πλάνο του δικτυακού τόπου


Υπομενού


Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού